රේටින් සහ ටයිටල් පසුපස හඹා යාම නවත්වන්න. පළමුව මෙය කරන්න චෙස්, රැකියාව සහ ජීවිතය ගැන ඔබ සිතන ආකාරය වෙනස් කරන ආචාර්ය රාඕ ශ්‍රීකුමාර්ගෙන් පාඩමක්.

15 April 2026

-ග්‍රෑන්ඩ්මාස්ටර් ඇවෙටික් ග්‍රිගොරියන් විසිනි (සිංහල පරිවර්තනයෙන් පසුව සංස්කරණය මාලන් ප්‍රනාන්දු විසිනි.)

මනුෂ්‍යයන් ලෙස අපි මෙතරම් බුද්ධිමත් වන්නේ කෙසේද? අපි ගුවන්යානා සහ රොකට් නිර්මාණය කළා, පරිගණක සහ AI හදලා, පරමාණුව බිඳලා, චන්ද්‍රයාටත් ගියා. ඒත් සතුටින් ජීවත් වීම අපි ඉගෙන ගත්තේ නැත්තේ ඇයි?

මම මේ ප්‍රශ්නය අල්ලාගෙන මගේ බුද්ධිමත් ගුරුවරයා වන රාඕ ශ්‍රීකුමාර් ළඟට ගියා. මම ඔහුට “අන්කල්” කියලා කියනවා.

ඔහු ඔහුගේ ආදරණීය සිනාවෙන් අහගෙන හිටියා, කලබලයක් නැතුව ඔළුව නමලා මෙහෙම කිව්වා:

“හේතු ගොඩක් තියෙනවා ඇවෝ, නමුත් ප්‍රධාන හේතුව මෙන්න. අපි සතුට නැතිවීමට ‘ප්‍රෝග්‍රෑම්’ කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම තවමත් අපි ප්‍රෝග්‍රෑම් වෙමින් ඉන්නවා.”

“ප්‍රෝග්‍රෑම් වෙලා? ඒ මොකද්ද? කොහොමද? කව්ද?” කියන ප්‍රශ්න මගේ මුහුණේම ලියලා තිබුණා.

ඔහු දිගටම කියාගෙන ගියා:

“කුඩා කාලේ සිටම අපිට ‘එසේ නම් මෙසේය’ කියන ආකෘතියට විශ්වාස කරන්න උගන්වනවා. ‘එසේ වෙයි නම් මම සතුටු වෙනවා’ කියලා.

අපි ජීවත් වෙන්නේ ‘කරන්න -> තියෙන්න -> වෙන්න’ කියන ආකෘතියෙන්.

මම පාසලේ වැඩ හොඳට කරලා නම් මට හොඳ රැකියාවක් ලැබේවි.
මට හොඳ රැකියාවක් තියෙනවා නම් මට හොඳට මුදල් ලැබේවි.
මට හොඳට මුදල් තියෙනවා නම් මට ලොකු ගෙයක්, ලස්සන කාර් එකක්, ලස්සන බිරිඳක් ලැබේවි.
මේ හැමදේම මට ලැබුණොත් මම සතුටු වෙයි.

ඒකට අමතරව, දැන්වීම්කරුවන් අපිට නිතරම කියනවා අපි එතරම් හොඳ නැහැ කියලා. ‘X තියෙනවා නම්, Y කරලා නම් සතුට තියෙනවා’ කියලා පොරොන්දු වෙනවා.

ඒ නිසා රෝලෙක්ස් ඔරලෝසුවක්, අලුත් මර්සිඩීස් කාර් එකක්, බෙවර්ලි හිල්ස් වල ලොකු ගෙයක් හඹාගෙන ගිහින් සතුට එතන තියෙනවා කියලා විශ්වාස කරමින් මිනිස්සු අඛණ්ඩව වැඩ කරනවා.

නමුත් ඒ හැමදේම ලැබුණත් සතුට නැතිවෙලා තියෙනවා නම්, ඔවුන් ආකෘතිය ප්‍රශ්න කරන්නේ නැහැ. තමන්ම ප්‍රශ්න කරනවා.

මට වැරදි දේවල් අවශ්‍ය වුණාද?
මම වැරදි දේවල් කළාද?

එතකොට ඔවුන් නැවත ආරම්භ කරනවා — අලුතෙන් ‘කරන්න’ අලුතෙන් ‘තියෙන්න’. නමුත් ඒ ප්‍රශ්නය ඔවුන්ට සෙවනැල්ල වගේ එනවා: “මම ඇයි සතුටු නැත්තේ?”

ශ්‍රීකුමාර් හෙමින් හුස්ම ගත්තා, දුකෙන් කියලා ඉවර කළා:

“මේ ‘එසේ නම් මෙසේය’ ආකෘතිය වංචාවක්. ඒකයි අපි අසතුටට පත් කරනේ.
අපිට කරන්න තියෙන්නේ ‘කරන්න -> තියෙන්න -> වෙන්න’ එකෙන් ‘වෙන්න -> කරන්න -> තියෙන්න’ එකට මාරු වෙන්න.
මුලින්ම ‘වෙන්න’ ඕනේ. ඉතිරි හැමදේම ඒකට පස්සේ එනවා.”

ඒක අහද්දී බුද්ධිමත්, තර්කවත්, දාර්ශනිකයි වගේ දැනුණා. නමුත් ප්‍රායෝගික නෑ කියලා මට හිතුණා.

මගේ උරහිස් මත වැඩ ගොඩක් තිබුණා. ඉස්සරහට තිබුනේ කලින් ඇහැරිලා පරක්කු වෙලා නින්දට යන්න වෙන දවස්.

මම කොහොමද මුලින්ම “වෙන්න” වෙලාව හොයාගන්නේ?

ඔහුගේ පාඩම ගැන මට සැකයක් තිබුණත්, ඔහුගේ කලින් පාඩම් අත්හදා බැලුවාම ඒවායේ “මැජික්” එක කොච්චර දැනුනද කියලා මට මතකයි. ඔහු පුහුණු කළ සාර්ථක මිනිස්සු කොච්චරද කියලා මට මතකයි. ඔහු ගැන මට තියෙන විශ්වාසය ඒකයි.

ඒත් එක්කම මම මගේ හැඟීම් රේටින් එක බැලුවා — 2000 ට අඩුයි.

ඒක මට තීරණයක් ගන්න උදව් වුණා.

මම මටම දින 90ක අත්හදා බැලීමක් දුන්නා.

“මුලින්ම සතුටු වෙන්න!” කියලා මම තීරණය කළා.

ඊට පස්සේ මම කළේ මොකක්ද?

වැඩ දහසක් මගේ උරහිස් මත තියෙන වෙලාවේ — දෙසැම්බර් 29 — නව වසරට ටිකක් කලින් — මම තායිලන්තයට ගියා.

මට මගේ හැඟීම් මට්ටම නැවත හදාගන්න ඕනේ වුණා.

මම දවස් 14ක් ෆෝන් එක ඕෆ් කළා.

වැඩ නෑ. පාඨමාලා නෑ. ලිපි නෑ. AI ටූල්ස් නෑ. බදවාගැනීම් නෑ.

මුකුත් කරන්නේ නැහැ. 'වෙන්න' පමණයි.

දවස් 14කට පස්සේ මගේ හැඟීම් රේටින් එක 2000ට වැඩියි.

චෙස්මූඩ් වෙත ආපසු යාමට සූදානම්.

නමුත් මුලින්ම මම මටම පොරොන්දුවක් දුන්නා — මම හැමදේකටම කලින් “වෙන්න” කියලා.

මම උදේ දිගු වෙලාවක් මුහුද අසල ගත කළා.
ඇවිදිමින්, ගීත අහමින්, පොත් කියවමින්,
අඹ, පැෂන්ෆ්රුට් කමින්,
කෝපි බොමින්, සිනාසෙමින්, සිහින දකිමින්…

මම සතුටින් පිරෙන තුරු ලැප්ටොප් එකට අත තිබ්බේ නැහැ..

ඔබ කවදාහරි චෙස්  “මැජික් මූඩ්” එකෙන් ක්‍රීඩා කරලා තියෙනවද?

ඔබට හැම ටැක්ටික් එකක්ම පේනවා.
ඔබ බ්‍රිලියන්ට් සැක්ස් කරනවා.
ගේම් එකෙන් ගේම් එක ජය ගන්නවා.
ඊට පස්සේ තවත් දවසක්, තවත් දවසක්…
ඒ අතරින් ඔබ රේටින් 100 ක් නගිනවා කියලා හිතෙනවා.

එහෙම වෙලා තිබුණේ මට — නමුත් ජීවිතේ.

කරන්න ඕන දේ —පැහැදිලියි.
වැඩ කරන්න ආසාව — නැවත ආවා.
ඵලදායිතාව — ඉහළම මට්ටමේ.
හොඳ කණ්ඩායම් සාමාජිකයින් — ඉබේ ආවා.
සෞඛ්‍යය — ඉහළම මට්ටමේ.
මූඩ් එක — ඉහළම මට්ටමේ.
විනෝදය — නිතරම.

හැමදේම ඉක්මනින් තේරුම් යන්න පටන් ගත්තා.

මගේ හැඟීම් රේටින් එක 20000 න් එහාට ගියා.

මේක විශේෂ ශක්තියක්ද, කුමක් හෝ නියමයක් ද, නැත්තම් මට නමක් දාගන්න බැරි දෙයක්ද කියලා මට හරියටම තේරුණේ නැහැ.

නමුත් එකක් තේරුණා.

මගේ ජීවිතේ හොඳම දේවල් හැමදාම සිද්ධ වුණේ මම “වෙන්න” මුලින්ම කරද්දී.

චෙස් එකට ආදරය කරද්දී — මම ග්‍රෑන්ඩ්මාස්ටර් වුණා.
සතුටින්, ශක්තියෙන් පිරුණු වෙලාවක — මම මගේ බිරිඳ හමුවුණා.
සතුටින් හිටිය වෙලාවක — මට හොඳම යාලුවෝ හමුවුණා.

චෙස් එකත් එහෙමයි.

මට කිසිදාකත් නරක මුඩ් එකකදී හොඳ ගේම් එකක් ගහලා නැහැ.
අඳුරු හිතකින් තරගයක් දිනලා නැහැ.

මගේ හොඳම තරග, විශිෂ්ට ජයග්‍රහණ — හැමදේම ආවේ මම හොඳට හිටපු වෙලාවේ.

චෙස්මුඩ් සටන් පාඨය මතකද?

හොද මූඩ් නම් හොද ඇදිලි!

ඔබට නරක මුඩ් එකක, අඩු ශක්තියක් එක්ක හොඳ චෙස් ගහන්න බැහැ.
එතකොට වෙන්නේ අනිත් පැත්තට.

හොඳ මුඩ් එක → හොඳ ඇදිලි.

ඒ නිසා ඔබ “මම දැඩි පුහුණුව මගින් 2000 රේටින් අරන් මම සතුටු වෙයි” කියලා හිතනවා නම් — ඒක මාරු කරන්න.

මුලින්ම “වෙන්න”.

සතුටු වෙන්න.
විනෝදෙන් ඉන්න.
සතුට දැනෙන්න.
එතන ඉඳලා චෙස් ගහන්න.

එතකොට 2000 රේටින් එකට — හෝ ඔබේ හීනෙට යන්න — ලැබෙන අවස්ථාව ගොඩක් වැඩි.

ජීවිතයත් එහෙමයි.

‘කරන්න -> තියෙන්න -> වෙන්න’ නෙවෙයි
‘වෙන්න -> කරන්න -> තියෙන්න’.

ඒක අත්හදා බලන්න බයයි කියලා මම දන්නවා.

මමත් එතන හිටියා.

නමුත් ඔබට දවස් 7ක් වත් “මුලින්ම වෙන්න” කියලා ජීවත් වෙන්න හැකි නම් — ඔබට “මැජික්” එක පෙනෙයි.

ඔබේ ජීවිතේ.
චෙස් බෝඩ් එකේ.

ඔබට මගේ හදවතින්ම සුභ පැතුම් සහ ආදරය,
ඔබේ වර්ධනය සහ සතුටු ගමන වෙනුවෙන්,

ග්රෑන්ඩ්මාස්ටර් ඇවෙටික් (ඇවෝ) ♥️

මගේ කෝච් මට පාඩම් ගොඩක් ඉගැන්වුවා. ඒවා එකින් එක මම ඔබත් සමඟ බෙදාගන්නවා.

https://chessmood.com/blog/good-bad-who-knows

https://chessmood.com/blog/why-we-get-angry

https://chessmood.com/blog/life-chess-trips

ඒ අතරින් විශාලම ත්‍යාගය — “වෙන්න -> කරන්න -> තියෙන්න”.

මෙය ඔබටත් ත්‍යාගයක් වෙයි කියලා මම බලාපොරොත්තු වෙනවා.

මගෙන් නෙවෙයි. මම කුරියර් සේවාවක් වගේ — ඥානය පාර්සල් එකක් වගේ බෙදාදෙනවා.

ඇත්තම ත්‍යාගය ඔහුගෙන්.

ඔබට ආචාර්ය රාඕ ශ්‍රීකුමාර්ට ස්තූතියි කියන්න අවශ්‍ය නම් — අප්‍රේල් 11 හොඳම දවස.

ඔහුට 2026 අප්‍රේල් 11ට වයස 75යි.

(මුල් ලිපිය ප්‍රකාශිත වූ දිනය: 2026 අප්‍රේල් 11)

මුල් ලිපිය:

https://chessmood.com/blog/be-do-have